luns, 25 de febreiro de 2008

Wendy



Non é guapa, pero ten o seu aquel, vai tendo achaques, vive libre pero alguen a coida o necesario pra sobrevivir , ás veces desaparece pero volve, moita xente a coñece, algúns a tratan ben e lle dan agarimos de vez an cando outros a maltratan polo que á sua idade xa sabe que ten que desconfiar do que se achegue pola calzada... Chámase Wendy pero a verdade é que ata aquí o espírito desta cadela, a vida que levou e leva, podía ser asumido pra explicar o espirito da praia.Dan ganas de querela e penso que os que a coñecemos respetamola como parte do noso escenario, verdadeira habitante de Ber ahí vai unha pequena homenaxe pra wendy, a cadeliña de Ber.


6 comentarios:

Anónimo dixo...
Este comentario foi eliminado por un administrador do blog.
Anónimo dixo...
Este comentario foi eliminado por un administrador do blog.
Anónimo dixo...

por desgracia wendy tambien ha desaparecido, a la vez que el hotel y el anduriña.

Anónimo dixo...

Wendy murio hace un par de inviernos. No quiso ver como tiraban el hotel y el anduriña... Vivio feliz entre los que la cuidamos; sin duda fue un buen perro callejero.

Anónimo dixo...

Wendy murio hace un par de inviernos. No quiso ver como tiraban el hotel y el anduriña... Vivio feliz entre los que la cuidamos; sin duda fue un buen perro callejero.

Anónimo dixo...

Si por cuidar entendemos darle de comer y que luego duerma donde pille, se cague donde le dé la gana sin que nadie lo recoja, se eche la siesta en medio de la carretera... Se murió porque estaba enferma y apestaba ya. Como amante de los animales digo que fué lo mejor que le podía pasar. A ella y a los vecinos que estamos vacunados!